Մուսալեռցի արվեստագետ, քանդակագործ երջանկահիշատակ Տիգրան Զեյթլյանը իր ստեղծած աշխատանքներով հավերժ կապրի և կհիացնի բոլորին: Նա իր կյանքի ընթացքում ստեղծել է բազում հոյակերտ փայտե քանդակներ, արել է բարդ մանրաքանդակներ եկեղեցիների դռներին:

Նկարներ բաժնում ցուցադրված են նրա աշխատանքների միայն մի փոքր մասը:

բոլոր նկարները…

Մայիսի 29-ի առավոտյան մեծ ավտոբուսը շարժվեց Երևանից: Օրը սկսվեց արշավներով: Մինչ ժողովը «Մուսալեռ» հայրենակցական միության երիտասարդական թևի անդամները այցելեցին Մուղնիի և Կարմրավոր եկեղեցիները: Կեսօրին ավտոբուսը ժամանեց Օշական, որտեղ էլ քիչ հանգստից հետո սկսվեց երրորդ ընդհանուր ժողովը: Ներկա էին շուրջ 40 երիտասարդներ` այդ թվում միությանը նոր անդամագրվածներ:

Ժողովի բացումը արեց երիտասարդական թևի ատենապետ Աբրահամ Բալաբանյանը և ժողովը շարունակելու համար առաջարկեց ընտրել ընդհանուր ժողովի նախագահ և քարտուղար: Ներկաները որպես ժողովի նախագահ ընտրեցին Հովհաննես Դերմիշյանին, իսկ քարտուղար` Շուշաննա Բալաբանյանին: Ժողովը շարունակվեց ըստ նախապես կազմված օրակարգի: Աբրահամ Բալաբանյանը համառոտ ներկայացրեց 2010-2011 տարվա հաշվետվությունը, խոսեց իրականացված ձեռնարկներից, լուսաբանված միջոցառումներից, կայքից, միության ներկայիս վիճակից: Երիտասարդական թևի գանձապահ Վահե Կրրիկյանը ներկայացրեց տարեկան ֆինանսական հաշվետվությունը: Հաշվետվության ավարտից հետո եղան քննարկումներ. ներկաները արեցին իրենց դիտեղությունները և առաջարկները:

Ժողովի վերջում բաց քվեարկությամբ միաձայնորեն ընտրվեց 7 հոգանոց վարչական նոր կազմ: Նորընտիր վարչության անդամներն են` Շուշաննա Բալաբանյանը, Վիկտորիա Մարտիրյանը, Գոհար Ջամբազյանը, Աբրահամ Բալաբանյանը, Հովհաննես Դերմիշյանը, Հակոբ Աշկարյանը և Արամ Շարբաթյանը:

Ժողովին հաջորդեց ուրախ և սպորտային ժամանց բնության գրկում: Երեկոյան երիտասարդները արդյունավետ ժողով և հաճելի օր ունենալուց հետո մեծ տպավորություններով վերդարձան տուն:

բոլոր նկարները…

Թուրքիայի Հաթայ նահանգի Մուսա լեռան ստորոտին գտնվող հայաբնակ Վագըֆ գյուղի երիտասարդությունը տարբեր պատճառներով հեռանում է ծննդավայրից՝ թողնելով գյուղում միայն տարեցներին:

Ցեղասպանությունից փրկված և այնուհետ կրկին իրենց գյուղը վերադարձած Թուրքիայի միակ հայկական գյուղի բնակիչների թիվը տարեցտարի նվազում է: Գյուղի երիտասարդների մի մասը հեռանում է Թուրքիայի մեծ քաղաքներ կամ արտասահման՝ հիմնականում աշխատանք գտնելու և սովորելու համար:

Ինչեպես տեղեկացնում է NEWS.am-ի թղթակիցը Վագըֆից, գյուղապետ Պերճ Քարթունը հայ և թուրք լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ ներկայացրել է 100 տոկոս հայերով բնակեցված գյուղի խնդիրները: Պերճ Քարթունն անդրադառնալով երիտասարդների զբաղվածության խնդրին, նշել է, թե այն լուծելու համար իրենք կոոպերատիվ են ստեղծել և երիտասարդներին ներգրավել դրա աշխատանքների մեջ: «Երիտասարդներին գյուղում պահելու համար անհրաժեշտ է տնտեսություն զարգացնել: Աշխատում ենք մեծացնել մեր ստեղծած կոոպերատիվի հնարավորությունները, սակայն ամեն ինչ դանդաղ է առաջ գնում», -նշել է հայազգի գյուղապետը:

NEWS.am-ի թղթակիցը գյուղապետից հետաքրքրվել է, թե հայկական գյուղում վերջին հարսանիքը ե՞րբ է եղել, սակայն Պերճ Քարթունը դժվարացել է հիշել՝ խնդրելով համագյուղացիներին հուշել իրեն: Ցավոք, համագյուղացիները ևս հստակ չեն կարողացել նշել, թե երբ է տեղի ունեցել: «Հստակ չեմ հիշում, պետք է մատյանի մեջ նայել: Կարծում եմ 5 տարի առաջ էր», -ասել է գյուղապետը՝ դժվարանալով հիշել նույնիսկ, թե ում են վերջին անգամ ամուսնացրել:

Քարթունը շեշտել է, որ գյուղի բնակչությունը գնալով նվազում է՝ նշելով, որ գյուղն ունի 135 բնակիչ, սակայն 10 տարի առաջ այդ թիվն անցնում էր 180-ից: «Վերջին 2 տարում գյուղում ծննուդներ չեն գրանցվել, սակայն նախորդ շաբաթվա ընթացքում 2 մահ է գրանցվել: Գյուղի երիտասարդ տղաները չեն ամուսնանում, աղջիկ չկա: Հայաստանցի աղջիկները չեն ցանկանում ամուսնանալ Թուրքիայում ապրող հայերի հետ, իսկ ստամբուլահայերը չեն ցանկանում գյուղ տեղափոխվել»,-նշել է գյուղապետը:

Անդրադառնալով գյուղի մշակույթային և կրթական կյանքին, Պերճ Քարթունը ցավով նշել է, որ երեխաները հայերեն են սովորում ընտանիքում կամ Ստամբուլից իրենց գյուղ եկող Հայոց պատրիարքարանի ներկայացուցիչներն են նրանց հետ զբաղվում հայերենի ուսուցմամբ: «Գյուղի երեխաների համար ստեղծել ենք մանկական երգչախումբ, նրանց հայկական երգեր ենք սովորեցնում: Նրանք մասնակցում են գյուղի եկեղեցում իրականացվող պատարագներին», -ընդծել է Պերճ Քարթունը:

Ըստ news.am-ի